Unang blog ko para sa taong 2009. Eto din ang unang blog ko sa blogspot.com.
Hindi talaga ako blogger, ala lang napagtripan ko lang. Malamang dahil sa hindi pa ko dinadalaw nang panggabi kong bisita. Aba bat parang ang tagal naman nya ata dumating ngayon. Nakakapanibago... parang hinahanap hanap ko sya ngayon! Lalo na sa mga araw na to, sa mga oras na unti unting nalilimitahan dahil sa magtatapos na ang bakasyon. Sa mga araw na nabibilang ko na ng aking kamay dahil sa papalapit nang papalapit na araw ng pagtutuos. Ang araw na papasok na naman ako sa opisina. Pero teka nga aking dalaw bat ba parang late ka ngayon? Unang pasok ng taon ganyan ba naman ang bungad mo sa akin. Panu ko naman makokompleto ang beauty rest ko nyan. Malamang sa mga susunod na araw lalo na pag me pasok na, memo ang maaabot sa akin neto. Kaw naman kasi!!! Dapat maaga kang dumadalaw eh, ayan tuloy napupuyat mo ko. Kung sino sino pa ata ang dinadaanan mo eh. Hindi ba ko ganun kaimportante sayo na para bang ako na lang lagi ang last option mo. Siguro kung hindi mo lang ako kelangan daanan at pukawin ang aking atensyon hindi mo ko siguro bibigyan ng panahon.
Habang ginagawa ko eto naramramdaman ko na ang presensya mo. Para kang dinadala ng hangin na waring di ko malaman san nanggagaling. Unti unti ka nang lumalapit sa akin. Oooopsss!!! Pls lang wag dyan sa bandang likuran ko dahil matatakutin ako. Wag mong idampi ang mga palad mo na pawang ikay nangangalabit sa aking likuran. Oo na! alam ko na nandyan kana. Hayaan mong tapusin ko muna etong unang hirit ko sa bagong taon. O hayan wala na kong maisip.
Antok tara na!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment